97. Het is de bruto ratio die vandaag de gemiddelde salaris van een CEO van de CAC 40 scheidt van dat van een werknemer. In 2025 blijft deze afstand zich uitbreiden, ondanks de belofte van meer transparantie die wordt benadrukt door artikel L. 225-37-3 van het Wetboek van Koophandel. De cijfers zijn binnen: de leiders van de grootste beursgenoteerde bedrijven blijven stijgende vergoedingen tonen, terwijl de debatten over hun legitimiteit oplaaien in de raden van bestuur en aan de bar om de hoek.
In deze context kiezen sommige bedrijven ervoor om discreet te zijn over uitgestelde bonussen, en verbergen ze onder vage formuleringen wat mogelijk verontrustend kan zijn. Anderen daarentegen onthullen hun beloningsstructuren breder, om de onvrede van aandeelhouders voor te zijn. Milieucriteria komen op in de variabele beloning, maar hun berekeningswijze blijft een black box voor de gewone man.
Ook interessant : Begrijpen van de meldprocedures van de school en de gevolgen voor gezinnen
Beloningen van leidinggevenden in Frankrijk: stand van zaken en belangrijke ontwikkelingen in 2025
De kwestie van de beloningen van leidinggevenden in Frankrijk is nog nooit zo actueel geweest. Het laatste jaarlijkse rapport bevestigt dit: de kloof tussen de salarissen van de CEO’s van de CAC 40 en die van de werknemers blijft groeien. Voor 2025 overschrijdt de jaarlijkse gemiddelde beloning van een leidinggevende van een groot beursgenoteerd bedrijf de grens van 7,3 miljoen euro, volgens de AMF. Een stijging van 5% in een jaar, aangedreven door de toename van variabele bonussen en een massale uitgifte van gratis aandelen.
In detail komt 62% van het totaal nu van het variabele deel, dat is gekoppeld aan financiële prestaties maar ook aan niet-financiële doelstellingen. Onder deze laatste verschijnen ESG-criteria, milieu, sociaal, governance, in de routekaarten van de raden van bestuur. Toch blijft de manier waarop deze doelstellingen worden gemeten ondoorzichtig. In de meeste gevallen is het onmogelijk om precies te weten wat de toekenning van een bonus valideert of niet.
Aanrader : Digitale tools in het dagelijks leven van transportmedewerkers
Bepaalde persoonlijkheden belichamen deze debatten. Het salaris van Nicolas Dufourcq, aan het hoofd van Bpifrance, wordt regelmatig genoemd als symbool van een nieuw tijdperk van transparantie, of van de grenzen daarvan. De kwestie gaat verder dan het bedrag zelf: het raakt de legitimiteit van dergelijke sommen, in een context waarin de samenleving de plaats van de economische elites en hun privileges in vraag stelt.
Voor de CEO’s van bedrijven buiten de CAC 40 blijft de stijging van de salarissen gematigder. Maar de druk neemt toe, gevoed door de mediatisering van bepaalde recordbetalingen en de groeiende vraag naar regulering van aandeelhouders. De ratio tussen de gemiddelde beloning van leidinggevenden en die van de werknemers bereikt soms 1 op 97: een kloof die de controverse aanwakkert, terwijl de Europese Commissie vooruitgang boekt met nieuwe regels om de salaristransparantie te versterken.
Transparantie, gelijkheid en sociale verantwoordelijkheid: welke verwachtingen tegenover de controverses over de salarissen van CEO’s?
Het principe van salaristransparantie vestigt zich geleidelijk als een norm, onder druk van de burgermaatschappij en de nieuwe Europese regels. De grote Franse bedrijven passen hun praktijken aan: de Europese richtlijn over salaristransparantie en de CSRD transformeren de dagelijkse gang van zaken in de human resources. HR-managers en leidinggevenden staan voor een dilemma: tot welk punt de beloning van leidinggevenden onthullen? Hoe de plicht tot informatie, respect voor de privacy en de toenemende eisen van aandeelhouders combineren?
Achter deze keuzes ligt een realiteit: de salarisongelijkheden blijven bestaan. Het verschil tussen het salaris van de CEO’s en dat van de werknemers blijft wantrouwen voeden. De verwachtingen veranderen: sociale verantwoordelijkheid wordt even cruciaal als rentabiliteit. Gelijkheid tussen mannen en vrouwen, de rapportages die door de CSRD worden geëist, de directe druk van de Europese Unie, dit alles dringt bedrijven om hun manier van belonen van leidinggevenden te heroverwegen.
Hier zijn enkele eisen die regelmatig terugkomen in de uitwisselingen tussen vakbonden, aandeelhouders en directies:
- De publicatie van de ratio tussen de salarissen van de CEO’s en die van de werknemers van het bedrijf, al lang geëist door de vertegenwoordigers van de werknemers.
- Een serieuze evaluatie van de niet-financiële criteria, om betekenis en geloofwaardigheid te geven aan de bonussen die aan leidinggevenden worden toegekend.
Nu gaat de transparantie verder dan de eenvoudige onthulling van een cijfer in een jaarverslag. Het houdt in dat men moet rechtvaardigen, uitleggen, verantwoorden van de relevantie van de hoge salarissen. Geconfronteerd met wantrouwen, bewegen Franse bedrijven zich op een scherp randje, tussen sociale verwachtingen en steeds strengere regelgeving. Het blijft de vraag wie morgen de grens zal bepalen tussen legitieme beloning en onverdedigbare excessen, en hoe de samenleving, de werknemers en de aandeelhouders zich de kwestie zullen toe-eigenen.